Көннәр якты булсын өчен әни кирәк! бәйгесенә беренче язма килде

ӘНИЕМ — ӨЧ КЫЗНЫҢ ТАЯНЫЧЫ, БИШ ОНЫКНЫҢ СӨЕКЛЕ ӘБИСЕ

Ана мәхәббәте еллар белән үлчәнми. Ул — гомер буе сүнми торган җылы учак, балалары өчен һәрчак тибүче йөрәк, тормыш юлында адашмаска ярдәм итүче якты маяк.

Минем өчен бу сүзләрнең һәрберсе әнием — Фазлыева Җәмилә Хәмидулла кызының тормышында чагыла. Аның гомер юлына күз салганда, хезмәт сөючәнлек, сабырлык, гаиләгә тугрылык һәм балалары өчен яшәү дигән төшенчәләрнең бер-берсеннән аерылгысыз булуын аңлыйсың.

Әнием гаиләдә төпчек бала булып үсә. Аның ике абыйсы һәм бер апасы бар. Тормышның төрле сынауларын үтеп, үзенә генә хас сабырлык, йомшак күңеллелек һәм кайгыртучанлык туплаган әнием бүген дә якыннары өчен иң ышанычлы кешеләрнең берсе булып кала.

Аның хезмәт юлы — тырышлык һәм җаваплылык үрнәге. Ул комсомол секретаре булып эшли, фермада хезмәт куя, почтада эшли. Бүген дә туган авылыбыз кибетендә хезмәтен дәвам итә. Еллар уза, тормыш үзгәрә, ә әниемнең эшкә булган мөнәсәбәте үзгәрми: кайда хезмәт куйса да, ул үз эшенә җаваплы карый, кешеләр белән җылы мөгамәләдә була. Аның өчен хезмәт — яшәү рәвеше, ә намус белән эшләү — тормыш кагыйдәсе.

Әмма әниемнең иң зур хезмәте эш урынында түгел, ә гаилә учагы янында башкарылган. Ул әти белән өч кыз тәрбияләп үстергән. Һәрберебезнең белемле булуын, тормышта үз урынын табуын теләгән. Безнең киләчәгебез матур булсын өчен тырышкан, мөмкин булганның барысын да эшләргә омтылган. Әни биргән тәрбия, күңелебезгә салган кыйммәтләр, безгә булган ышанычы — боларның барысы да бүгенге тормышыбызның нигезен тәшкил итә.

Балачакта әнинең тырышлыгын, борчылуларын, безнең өчен күпме көч куюын һәрвакыт аңлап та бетермәгәнбездер. Үсә төшкәч кенә, аның һәр киңәшендә кайгырту, һәр таләбендә яхшылык теләү, һәр гамәлендә мәхәббәт ятканын төшенәсең. Ана мәхәббәте еш кына зур сүзләр белән түгел, ә көндәлек эшләр, вакытында бирелгән киңәш, җылы караш һәм «Исән-сау гына йөрегез» дигән борчулы сүзләр аша белдерелә икән.

Бүген без өчебез дә үз гаиләләребезне корып, тормышта үз юлыбыз белән барабыз. Әнием исә өч кызның әнисе генә түгел, биш оныкның да сөекле әбисе. Вакыт безне үстерде, үз гаиләләребезне булдырды, ләкин әни йөрәгендәге безгә булган мәхәббәтне киметмәде. Элек безнең өчен борчылса, хәзер балаларыбыз өчен дә кайгыра. Безнең һәрберебезнең хәлен белергә, киңәше белән ярдәм итәргә әзер. Балаларың никадәр генә үссә дә, ана өчен алар һаман да кадерле сабыйлар булып кала икән.

Әниемнең күңел җылысын аның көндәлек тормышында да күрергә мөмкин. Ул бүлмә гөлләрен яратып тәрбияли, аларга карап өйне матурлыкка күмә. Аш-су әзерләү дә аның яраткан шөгыльләренең берсе: тәмле ризыклар пешерә, пицца һәм ролллар ясый, тортлар әзерли. Аның кунакчыллыгы, якыннарын тәмле ризык белән сыйларга яратуы гаиләбезгә аерым бер ямь бирә. Чөнки әни кулы белән әзерләнгән ризыкта тәм генә түгел, йөрәк җылысы да була.

Әниемә быел 10 декабрьдә 63 яшь тула. Бу сан артында күпме хезмәт, күпме борчылу, күпме сөенеч һәм безгә багышланган еллар бар! Аның тормышы безгә бер хакыйкатьне өйрәтә: кешенең чын байлыгы мал-мөлкәт белән генә түгел, ә тәрбияләп үстергән балалары, саклап калган гаилә җылысы һәм башкаларга биргән мәхәббәте белән үлчәнә.

Кадерле әнием! Безгә белем алырга омтылыш, яхшылыкка ышаныч, тормыш авырлыклары алдында сабыр булу сыйфатларын биргәнең өчен рәхмәт сиңа. Безнең өчен куйган хезмәтеңне, күңелеңдә йөрткән борчуларыңны, һәрчак ярдәм итәргә әзер булуыңны еллар узган саен тирәнрәк аңлыйбыз. Синең мәхәббәтең безгә көч бирә, киңәшләрең юл күрсәтә, ә янәшәдә булуың күңелгә тынычлык өсти.

Синең һәр көнең шатлык белән тулсын, сәламәтлегең нык, гомерең озын булсын! Өч кызыңның һәм биш оныгыңның бәхетенә сөенеп, аларның уңышларын күреп, кадер-хөрмәттә яшәргә язсын.

Әнием, син безгә гомер бүләк иткән кеше генә түгел, ә ничек яшәргә, ничек яратырга һәм ничек кеше булып калырга өйрәтүче иң кадерле остазыбыз да. Безнең өчен синең урыныңны беркем дә алыштыра алмый. Чөнки дөньяда әниләр күп булса да, һәркемнең үз әнисе — бердәнбер һәм кабатланмас.

Сине чиксез яратучы кызларың.