Кеше китә – эзе кала
Мөслимдә узган илебез төбәкчеләре форумына әзерләнеп, үзем дә зур кызыксыну белән туган авылым – Иске Чакмакның үткәнен барларга тотынган идем. Чал тарих төпкелендә актарынганда, ирексездән, күңелдән авылның һәр йорт “түбәсенә кагылып”, үземчә авылдашларны барлап алдым. Дөресрәге, аларның 70- 90 елларга кадәрге яшәешен. Ни кызганыч, хәзер инде авылда яшәүчеләр дә бармак белән генә санарлык. Без, 60, 70, 80нче елларда туган буын, үсеп, илнең төрле төбәкләренә таралышып беттек. Авыл да ятимләнеп, нәүмизләнеп, боегып калды...
