СӘПӘРӘЙ ӘҖИ
Беләсезме, бүген авылда иң важный эш нинди? Юк, печән өсте түгел. Хәзер теге җырдагы батыр егет кебек, киң сулап, кәкре чалгы белән печән чапмыйлар. Агач тырма белән җыеп, ат йөгенә төяп, бастырыклап басып ташу да, сәндерәгә тутыру да юк. Егетләр кесәсендәге кулъяулык кебек пөхтәләп төреп китереп бирәләр печәнне. Юк, лесник белән уртак тел табып, кышка утын әзерләү, аны трактор арбасына төяп алып кайтып, кисеп-ярып кыш буе ягарлык итеп, штабельгә өеп кую да түгел. Хәзер газ ягабыз, йокыдан туңып уянып китсәң, куеныңда мыш-мыш килеп йоклап яткан хәләлең аркылы кул сузып, паравой торбасын тотып карыйсың да, песи кебек кенә басып чыгып, газ казанының “колагын” борасың...