Балачак
Гел шулай: бик авыр көннәремдә, “Нишләргә?” дигән сорауга җавап эзләп, кабат-кабат балачагымның пожарный тавында үткән вакытына әйләнеп кайтам. Әнкәйнең сабырлыгына, яшәү дәртенең искиткеч көчле булуына, коточкыч авырлыкларны үтеп, нервлары үтә нык какшаган әтигә дә яшәргә, көрәшергә өмет бирә алырлык көч каян килде икән, дип гаҗәпләнәм.